TOEKOMSTIG KUNSTCENTRUM VOOR TRAUMA EN HERSTEL
Traumasensitieve kunst-therapie en begeleiding,
scholing en ervaringsdeskundigheid.
Welkom bij Verbeeld je Leven
”Never forget how strong you are”
Een plek waar wordt toegewerkt naar een Centrum, waar kunst, traumasensitieve kunsttherapie, scholing, ervaringsdeskundigheid en persoonlijke ontwikkeling samenkomen. Voorlopig zijn alleen mijn eigen beeldhouwwerken en andere kunstwerken te zien. Kijk gerust rond op mn website, voor zover die af is:-) Op deze page zie je verschillende beeldhouw-en schilderwerken, als voorbeelden van wat mogelijk is om met jou te gaan creëren.
Ziet u een beeld waar u wel een replica van in uw huis zou willen zien om er elke dag van te genieten, steun en troost in te vinden? Schrijf me! Ook voor gelimiteerde oplages.
Lees hieronder verder over het toekomstige kunstcentrum, wat misschien ook jouw weg naar herstel kan worden. Herstel van verbinding met jezelf (zelven), heelwording van wie jij in wezen bent. Laat mij weten wat jij hoopt te vinden!
(boven-en onderin vind je het contactformulier)
Voor jou, die op zoek is naar een safe space om te Zijn, en je verder te ontwikkelen. Om gebeurtenissen in jouw verleden op een beeldende wijze te verwerken. Waar je je gelijktijdig op zowel artistiek, als therapeutisch vlak mag doorontwikkelen. Ik ben ervan overtuigd dat therapie de meeste kans van slagen heeft als je niet alleen als patient aan je proces werkt, maar ook als volwaardig, authentiek mens jouw eigenheid en kwaliteiten kan inbrengen, gaat her-en erkennen, waarbij je je breed kunt scholen. In ontwikkelingspychologie. mensheidsontwikkeling, kunstgeschiedenis en de parelellen in jouw eigen ontwikkeling vanaf conceptie tot volwassene. We richten ons daarbij vooral op doen en ervaren in de praktijk. Op deze wijze kom jij in jouw kracht, jouw unieke jij, waar er maar één van is. Zo kun je ervaren hoe het is om jouw plek in de wereld te gaan innemen.
Ons -online en live op locatie- aanbod gaat de volgende onderdelen omvatten:
*Kunstzinnige, artistieke, persoonlijke en professionele ontwikkeling d.m.v beeldend werken, muziek, poëzie en sprookjes.
*Therapie, scholing en bijscholing in vroegkinderlijke chronische traumatisering (waaronder complex trauma en DIS) en hechting.
*Rouw en verlieservaringen, heelheid, zingeving en spiritualiteit.
*Expressie geven aan je emoties in een veilige holding.
*Traumasensitief leren denken, voelen en handelen, met oog voor organische groei.
*Het scholen van een kunstzinnig therapeutische attitude, het ontwikkelen en verdiepen van je vaardigheden.
*Het gaan vertrouwen op je intuïtie, bewustzijn en lichaamsbewustzijn.
*Daarnaast wil het Centrum plaats gaan bieden aan mensen met chronische aandoeningen en neurodivergentie. (waaronder Lyme, ME/CVS, hoogbegaafdheid, AD(H)D, Dyslectie)
*Ook komt er een mogelijkheid tot exposeren en aanbieden van jouw beeldend werk in de online Art Gallery en om jou wensen en plannen op de arbeidsmarkt onderzoeken.
Daarbij is het werken vanuit het hart het uitgangspunt, in verbinding met jezelf en de ander.
En meld je ook vast aan voor de facebookgroep ‘Verbeeldjeleven‘ !
Hier ga ik namelijk mini workshops geven over therapeutisch boetseren, schilderen en tekenen. Samen beter worden, ontspanning en zelfzorg!
Vulneratus Anima / Gewonde Ziel
‘De geest is vrij’
Vroeger
over grenzen.
Indrukken
op het grensgebied,
van hier beleven
en daar zijn.
Gaten vallen,
Scheppen ruimte
waar het licht
de ziel
doorschijnen kan.
En de geest is
vrij
2014
Arlette
Vulneratus Anima
Vulnerable being, we all are. Honestly, that exactly, is our greatest power. We build a life as good as we can, we learn to hide our true feelings, forgetting that joy is also important. We don’t dare to laugh anymore, only when we have to. We carry the weight of the world on our shoulders, seeking for purpose, searching for the meaning of life. Taking everything seriously, wondering why people around us are so harsh, crual. But I, I don’t participate, repaeting Bible texts in my mind: Thou are completely different, thou shall not harm anyone. When they hit you, turn the other cheek.
It’s absurd, how we, as children, can feel so depraved, lonely and abanded, without anyone noticing. Facing our youth as adults is a sacred trust.
Rediscover your true self, your beauty, your authentic power. Walking this path is vulnerable, yet so powerful.
The trauma you heal is your gift to the world. Never forget how strong you are.
Gewonde Ziel, het proces
Dit beeld van een meter hoog, is ontstaan uit gevoelens van diepe schaamte, waardeloos voelen, minder dan een dier. Niet waard om te leven, de zuurstof in te ademen die voor anderen, voor dieren maar in ieder geval niet voor mij is bedoeld.
Het vormen van het aluminium frame met daar omheen steengaas – voor renovatie van plafonds – hoe symbolisch, was een intens proces. Hoe krijg ik een stevige ruggegraat bij zo’n dun beeld, hoe houd ik mijn rug recht? Hoe druk ik uit wat ik van binnen voel, was een doorlopende vraag. De antwoorden kwamen. Mijn handen vormden met de kloddertjes cement het innerlijke beeld. Met opperste aandacht en concentratie. De handen half tot vuisten maar de woede mocht en kon er nog niet uit. Het klein maken, schouders iets opgetrokken, de voeten naar binnen gedraaid, kleiner nog moet het voelen, er niet zijn, schaamte tot op het bot. Niet durven staan. Het verlangen naar ‘boven’ en hier niet meer willen zijn. Het hoofd open, als een kanaal waar het licht door stromen kan. Hoeveel pijn ik tijdens het beeld ook doorleefd heb, het uiteindelijke beeld, uiterlijk En innerlijk, is getransfomeerd naar trots, naar waarde. Ze staat er, in het volle licht en alles mag er zijn. Zij is nu van zichzelf en iedereen mag er in zien wat er volgens hen in te zien is.
Ach kindje toch
Dit ongetrooste kindje, ontstond door mij te verbinden met wat ik binnenin voelde. Al boetserend vormden mijn handen dit kleintje. Tot uitdrukking brengen wat zich innerlijk roerde, ervaarde ik als troostend. Dit kindje zelf, kan niet worden getroost. De klei is al afgebakken, als gestold verdriet. Trauma wordt ook gestold verdriet genoemd. Om daar beweging in te brengen, is het vormgeven in klei, een van de krachtige manieren om alsnog nare gebeurtenissen te verwerken. Een volgende stap kan zijn, om een getroost kindje te boetseren, wat veilig door jou als moeder/vader/verzorger wordt geboetseerd. En omdat ervaringen met ouders of verzorgers, je beschadigd kunnen hebben, komt het heel nauw, wanneer, waar en hoe je deze wond verzorgt, zodat het niet een her-traumatiserende ervaring wordt maar echt bijdraagt aan herstel. Aan het vinden en versterken van jou ware Zijn. ‘Jij hoeft dit leven niet ongetroost te verlaten’
Troost mij, bescherm mij, kind in mij
Heb jij ook wel es (of vaak) zo’n behoefte om te worden getroost? En doet het dan zo ontzettend zeer als er niemand is die je kan troosten? Doet het niet alleen jou pijn maar ook de mensen om je heen? Omdat zij jou nooit de steun kunnen geven die jij voelt dat je nodig hebt, hoe hard ze ook hun best doen? En misschien ben je (daardoor) steeds eenzamer geworden, letterlijk en figuurlijk. Rupsje Nooitgenoeg. Het grote verdriet durven toelaten, stukje bij beetje, beseffen dat wat er vroeger heeft ontbroken, nooit overgedaan, ingehaald kan worden, is een heel pijnlijk proces. En kan alleen maar net zo snel en langzaam gaan, als jij voelt dat je nodig hebt. En het Verbeelden van deze weg via bijvoorbeeld schilderen, zal je behalve verdriet, ook vreugde brengen. Het zal je uiteindelijk niet alleen vleugels geven, maar je ook opnieuw laten wortelen, in het NU, in jou leven en je plek in de wereld.
(schildering in wording)
Hieronder foto’s van diverse kunstwerken, om door te bladeren. Het plan is om hier ook foto’s van het maak-proces te gaan plaatsen.
